BAM! Daar was zomaar het antwoord..

Ik had gisteren zo’n ongelooflijk bijzondere ontmoeting dat ik nog steeds met een grote grijns rondloop. Tijdens het schilderen van mijn boshuisje knoopte een vrouw een praatje aan. En dat was duidelijk niet zomaar. Ze vertelde me haar levensverhaal waarmee ze onbewust antwoord gaf op een belangrijke vraag die ik mijzelf eerder had gesteld: wat is nu eigenlijk mijn weg? Ik heb geen vaste job, geen verzekeringen of potje voor de oude dag en leef dus totaal anders dan de meeste mensen. Het benauwde me een tijd lang. Tot een maand geleden. Toen stopte de angstige gedachten plotseling. En voelde ik me rustig. Op dat moment kwam vraag in me op. ‘Gewoon meebewegen met wat er op je pad komt’ w

* MIJN TOP 3 MANIFESTATIETOOLS *

Tijdens mijn vele reizen naar Hawaï leerde ik van een oude Hawaïaanse dame een enorm krachtige manifestatietool. Ze vertelde me dat bij het schrijven van mijn eerste boek Naupaka best een beetje magie mocht gebruiken. En zo leerde ze mij een interessante methode. Ik paste het toe en schreef dat ene boek. De rest is geschiedenis ;-) Twee jaar later besloot ik opnieuw deze tool in te zetten. Ik had namelijk weer een idee voor een boek. En voila, met de nodige focus, discipline én de kanawai mahalo-techniek lag er niet veel later weer een nieuw boek op de schappen: Hokule'a. Ik besloot alles wat ik leerde op deze eilanden - en vooral: hoe ik er ook in Nederland mee kon werken - hierin op te s

Ze durfde te springen..

Vier jaar geleden nam ik mij voor om elke dag te volgen wat er op mijn pad komt. Het is eigenlijk doodgewoon, het volgen van je menselijke natuur, daar ben ik na al die jaren van experimenteren wel achter. Ik weet dat het werkt. Dat ik van deze manier van leven genoeg ruimte rust krijg om me op te laden voor de opdrachten die altijd komen aanwaaien. Mijn geest en lichaam werken dan op een perfecte manier samen. Maar om heel eerlijk te zijn, gaat het soms helemaal niet zoals ik wil. Dan slaan de twijfels toe en weet ik niet of ik deze levensstijl kan volhouden. Het is namelijk de bedoeling dat je altijd meebeweegt als een nieuwe richting zich aandient. En soms wil of durf ik gewoon niet. Zoal

Vraag, laat los .. en ontvang!

Het is zo bijzonder. Pure magie. De plek waar ik ‘toevallig’ ben beland, is de plek waar ik een ongelooflijk groot inzicht kreeg dat mijn leven totaal een andere kant op liet bewegen. Hier. In een restaurantje in Arnhem Noord, waarschuwde mijn moeder me vijf jaar geleden dat ik niet haar kant op moest gaan. Dat ik was opgeslokt door de zorg voor mijn ziek vriend. Ze zag hoe haar dochter op het punt stond om te vallen. Ik had haar voorbeeld gevolgd - mijn vader was ernstig hartpatiënt - door mijzelf helemaal op te offeren. En nu doorbrak ze een patroon. Hoe dapper. Hoe moeilijk moest dat voor haar zijn geweest. Zij kon de keuze niet maken om voor haarzelf te gaan zorgen. Te kiezen voor ve