Over Lideweij Bosman

Lideweij Bosman is schrijver, coach en bosgids. Ze schreef de boeken Naupaka, Hōkūleʻa en Wat het me wilde zeggen. In haar werk onderzoekt ze thema’s als intuïtie, moeilijke keuzes, verlies, trauma, innerlijk weten en oude Hawaïaanse wijsheid.

Haar werk en persoonlijke verhaal kwamen onder andere aan bod bij RTL Late Night, de Volkskrant, AD, Happinez en Margriet en in andere Nederlandse en Belgische media.

​

Mijn verhaal

Schrijven, voelen en keuzes durven maken lopen als een rode draad door mijn leven. Ik ben schrijver, coach en moeder van twee superleuke kids. Als ik niet werk, ben ik vaak te vinden in de Veluwse natuur of in mijn moestuin. Plekken waar het stil genoeg wordt om weer te horen wat er vanbinnen speelt. Want dat is wat ik steeds opnieuw zie, bij mezelf en bij de mensen met wie ik werk: vaak weten we allang wat klopt. Alleen durven we er niet altijd naar te handelen.

We gaan nadenken. Overleggen. Twijfelen. We zoeken bevestiging buiten onszelf en raken zo soms steeds verder verwijderd van wat we diep vanbinnen eigenlijk al voelden. Mijn missie is om mensen te helpen dat innerlijke kompas weer serieus te nemen.

Niet door je te vertellen wat je moet doen, maar door je te helpen luisteren naar wat zich vanbinnen aandient. Om je intuïtie beter te leren herkennen en keuzes te durven maken die daarbij passen. 

​

Ook als die spannend zijn.

Ook als anderen ze niet begrijpen.
Ook als ze niet passen binnen wat er van je wordt verwacht.

​

Ik schrijf over die momenten. En tijdens mijn Bostrips begeleid ik mensen die voelen: er klopt iets niet meer en ik wil ontdekken wat wél klopt.Want uiteindelijk gaat het daar voor mij steeds weer om: durven luisteren naar wat je diep vanbinnen al weet.

​

Naupaka: kiezen tegen de verwachting in

Die manier van leven werd me niet altijd in dank afgenomen.

Mijn eerste boek Naupaka verscheen in 2013 en zorgde voor veel aandacht en discussie in de media. In het boek schreef ik openhartig over een van de moeilijkste keuzes uit mijn leven: het verbreken van mijn relatie met mijn zieke partner.

Het oordeel van de buitenwereld was hard. Het innerlijke proces misschien nog wel harder. Juist in die periode ontdekte ik hoeveel kracht er kan zitten in herkenning. Ik kreeg reacties van lezers die zelf voor moeilijke, soms nauwelijks uit te leggen keuzes hadden gestaan. Mensen die zich herkenden in de twijfel, het schuldgevoel en de spanning tussen wat anderen van je verwachten en wat je zelf voelt dat nodig is. Die ervaring heeft mijn leven en mijn werk blijvend gevormd.

​

Hawaï, Hōkūleʻa en oude wijsheid

Hawaï speelt een belangrijke rol in mijn leven en werk.

Als kind voelde ik al dat er meer was dan alleen dat wat zichtbaar of rationeel verklaarbaar is. Een subtiele laag onder de oppervlakte die zich moeilijk in woorden laat vangen, maar die ik vooral in de natuur sterk kon ervaren.

Op Hawaï leerde ik dankzij een bevriende sjamaan anders kijken naar intuïtie, energie en de verbinding tussen mens en natuur. Die ervaringen en de oude Hawaïaanse wijsheid die ik daar leerde kennen, kregen later een belangrijke plek in mijn werk.

Ook in mijn boek Hōkūleʻa komt die zoektocht naar verbinding, betekenis en innerlijk weten terug.

Voor mij is intuïtie daardoor geen abstract of zweverig begrip geworden. Juist het tegenovergestelde. Het gaat over leren waarnemen wat er in jezelf gebeurt voordat je hoofd er allerlei verklaringen, angsten of verwachtingen overheen legt.

 

Wat het me wilde zeggen

Jaren later werd mijn vertrouwen in mijn eigen gevoel opnieuw diep op de proef gesteld.

Daarover schrijf ik in mijn boek Wat het me wilde zeggen.

Nadat een knobbeltje in mijn borst niet meer aantoonbaar was, stond ik voor de keuze om wel of niet preventief bestraald te worden. Mijn arts adviseerde mij nadrukkelijk de behandeling wél te volgen. Zelf voelde ik grote weerstand tegen het behandelen van iets wat op dat moment niet meer aantoonbaar aanwezig was.

Mijn besluit om van bestraling af te zien was geen eenvoudige keuze. Integendeel.

Juist doordat mijn eigen gevoel en het medische advies zo sterk tegenover elkaar stonden, begon ik te twijfelen aan iets waarop ik mijn hele leven had vertrouwd.

Hoe vind je je innerlijk kompas terug wanneer de twijfel zo hard toeslaat?

Die vraag werd het begin van een diepgaand persoonlijk onderzoek.

Voor Wat het me wilde zeggen sprak ik met onder anderen artsen, sjamanen, traumatherapeuten en onderzoekers. Ik verdiepte me in verschillende perspectieven op trauma, intuïtie, het lichaam en heling en legde die kennis naast mijn eigen ervaringen.

Het boek gaat daarmee niet alleen over één medische keuze. Het gaat over een veel grotere vraag: hoe onderscheid je angst, verlangen, oude patronen en verwachtingen van dat wat je werkelijk voelt?

​

Wat is intuïtie?

 Voor mij begint intuïtie bij bewust leren voelen en waarnemen. Herkennen wat er in je lichaam gebeurt. Zien wanneer angst het overneemt. Ontdekken welke verhalen je jezelf vertelt en welke verwachtingen van anderen je met je meedraagt.

Hoe beter je jezelf leert kennen, hoe duidelijker je ook kunt voelen wat van jou is en wat niet.Dat vraagt aandacht. Stilte. Oefening. En soms de moed om eerlijk te kijken naar iets waarvan je eigenlijk al langer weet dat het niet meer klopt. De natuur helpt daarbij.

Misschien is dat waarom ik er zelf steeds opnieuw naar terugkeer.

Bostrips: uit je hoofd, de natuur in

In mijn Bostrips neem ik mensen mee de natuur in die op een kruispunt in hun leven staan. Misschien weet je dat er iets moet veranderen, maar nog niet wat. Misschien blijf je rondjes denken over een beslissing. Of misschien voel je heel duidelijk wat je wilt, maar vind je het moeilijk om daar daadwerkelijk voor te kiezen.

Tijdens een Bostrip vertragen we. 

Weg van de dagelijkse drukte, verwachtingen en eindeloze gedachten ontstaat ruimte om anders naar je vraag te kijken. Niet met als doel dat ík het antwoord voor je vind, maar zodat jij beter kunt horen wat er bij jezelf speelt.

Ik help je onderzoeken waar het stokt, waar twijfel vandaan komt en wat er verandert wanneer je niet alleen probeert te bedenken wat verstandig is, maar ook aandacht geeft aan wat je voelt.

Zodat je uiteindelijk een keuze kunt maken waar je zelf achter staat.

Mijn missie

Ik geloof dat je jezelf serieus mag nemen.

Dat je mag luisteren naar wat je voelt, juist wanneer het spannend wordt. Dat je niet iedere keuze tegenover de buitenwereld hoeft te kunnen verdedigen voordat je haar voor jezelf serieus mag nemen.

En dat een leven dat werkelijk bij je past soms vraagt om keuzes die niet vanzelfsprekend zijn. 
Dat betekent voor mij niet dat je ieder gevoel blind moet volgen. Juist bewust leren voelen vraagt om onderzoek, reflectie en eerlijkheid naar jezelf. Maar onder alle ruis kan iets liggen wat je vaak al veel langer weet. Bewust leren voelen brengt je dichter bij dat diepe weten. En hoe beter je het leert herkennen, hoe meer je kunt leven en kiezen vanuit wat werkelijk bij jou past.