Bewust leren voelen is de sleutel tot je diepe weten

Het is eigenlijk best gek wanneer je erover nadenkt: dat je pas rond je veertigste echt leert voelen, alsof er ergens in het leven een deur opengaat waarvan je niet eens wist dat die bestond.

En toch ben ik niet de enige. Wanneer ik om me heen luister, hoor ik het verhaal in allerlei variaties terug. Een vriendin van mij gaat bijvoorbeeld shoppen zodra het leven een beetje schuurt, alsof nieuwe kleren de spanning tijdelijk kunnen dempen. Mijn moeder begon vroeger altijd hard te werken in huis wanneer er spanning in de lucht hing, vooral wanneer het niet goed ging met mijn vader, die hartpatiënt was. Iemand anders die ik ken verdwijnt in boeken; die begint te lezen en raakt zo verdiept in verhalen dat de wereld eromheen even niet meer bestaat.

En zo heeft bijna iedereen zijn eigen manier gevonden om niet te hoeven voelen wat er vanbinnen beweegt.

Want echt voelen betekent ook dat je in aanraking komt met pijn, angst en diep verdriet, en soms met die stille, ongemakkelijke mogelijkheid dat je je alleen voelt in de wereld. Geen wonder dus dat we er zo behendig omheen bewegen.

Lange tijd dacht ik dat voelen eigenlijk heel eenvoudig was en dat het zich vooral uitte in emoties die je kunt benoemen: boosheid bijvoorbeeld, of irritatie, of frustratie. Ik zei dan tegen mezelf: ik ben boos, of ik voel me geïrriteerd, alsof daarmee het hele verhaal verteld was.

Maar pas veel later ontdekte ik dat achter die emoties nog een diepere laag schuilgaat, een manier van voelen die veel lichamelijker is dan we ooit hebben geleerd.

Wanneer we als kind emoties laten zien (enorme boosheid vaak) krijgen we immers vaak te horen dat we ons niet moeten aanstellen en gewoon weer verder moeten gaan. Dat leerde ik ook.

In mijn dagboek schreef ik vaak zinnen als: Blijf positief, het komt allemaal wel goed, alsof optimisme een soort beschermlaag kon vormen tegen alles wat vanbinnen bewoog.

Maar rond mijn veertigste begon mijn lichaam iets anders te vertellen. Er kwamen spanningen, momenten van hyperventilatie, een onrust die zich niet langer liet wegdrukken of wegredeneren. En ineens was er geen uitweg meer.

Ik kon er niet meer omheen.

Langzaam begon ik te begrijpen dat echt voelen niet begint met woorden of gedachten, maar met het lichaam — met het aandacht geven aan wat zich daar afspeelt: de misselijkheid die plotseling opkomt, het trillen van je handen, de spanning in je borst, die golf van angst die door je heen trekt.

In plaats van daartegen te vechten, begon ik er stil bij te staan en het gevoel er helemaal te laten zijn, hoe ongemakkelijk het soms ook was, alsof mijn lichaam eindelijk de ruimte kreeg om iets te vertellen wat jarenlang geen plek had gehad.

En toen gebeurde er iets bijzonders.

Wanneer je de fysieke sensaties werkelijk toelaat, merk je vaak dat de angstgedachten langzaam beginnen af te nemen, alsof het lawaai in je hoofd zachter wordt en er ruimte ontstaat voor iets anders.

In die ruimte komt soms een andere stem naar voren die zich laat zien in beelden in horen in een zachte fluistering die ik benoem als een diep weten van binnenuit.

Het is de stem die vertelt waar het gevoel vandaan komt en aanwijst wat er eigenlijk gevoeld wil worden. Iets wat was weggedrukt. En verloren stukje ziel noemen sjamanen het.

Maar het vraagt oefening.

Het begint met het herkennen van je eigen patroon, dat moment waarop je de neiging voelt om te vluchten — wanneer je automatisch Netflix aanzet, de winkels in wilt gaan, nog even doorwerkt, of jezelf afleidt met iets wat net belangrijk genoeg lijkt om niet te hoeven voelen.

Juist op dat moment kan het helpen om even stil te worden, om op bed te gaan liggen of naar buiten te gaan, de natuur in, ergens te gaan zitten en simpelweg waar te nemen wat er in je lichaam gebeurt.

En jezelf zachtjes de vraag te stellen: Wat wil hier gevoeld worden?

Ik schrijf er meer over in mijn nieuwste boek dat binnenkort uitkomt. Waarin ik op zoek ga naar de grondslag van de wonderlijke heling van mijn borst. En vooral: het vertrouwen in mijn intuïtie terugwinnen. Ik interview artsen, wisdom-keepers, traumatherapeuten die veel voor me betekenden. Vind je het leuk, dan kun je deze pre-orderen via mijn website. ❤️