Soms weet je het gewoon.

Niet omdat het logisch is.
Maar omdat je het voelt.

Dat diepe weten — daar draait alles om in mijn werk.

​

Ik ben schrijver, coach en moeder van twee superleuke kids. En als ik niet werk, ben ik vaak te vinden in de Veluwse natuur of in mijn moestuin. Plekken waar het stil genoeg wordt om weer te horen wat er vanbinnen speelt.

Want dat is wat ik steeds opnieuw zie — bij mezelf en bij de mensen met wie ik werk:

We wéten vaak allang wat klopt. Alleen durven we er niet altijd naar te handelen. We gaan nadenken. Overleggen. Twijfelen.

Totdat we verder af komen te staan van wat we eigenlijk al voelden.

​

Mijn missie is om dat weer terug te brengen.

Niet door je iets nieuws te leren,
maar door je te helpen vertrouwen op je eigen intuïtie — en de keuzes te maken die daarbij horen. Ook als ze spannend zijn.
Ook als ze niet passen binnen wat anderen verwachten. Ik schrijf over die momenten.
En ik begeleid met mijn Bostrip mensen die voelen: er klopt iets niet meer — en ik wil luisteren naar wat wél klopt.

Want uiteindelijk gaat het daar om:
durven kiezen voor wat je diep vanbinnen al weet.

​

Dát is de rode draad in mijn leven en werk.

​

Deze levenshouding werd me niet altijd in dank afgenomen. Sterker nog.

Mijn eerste boek Naupaka (2013) zorgde voor extreem veel opschudding in de media.
Ik schreef over zo’n keuze: het verbreken van mijn relatie met mijn zieke partner.

Het oordeel van de buitenwereld was hard.
Het innerlijke proces nog harder.

De grootste troost en steun vond ik bij lezers die hetzelfde hadden meegemaakt en zich in mijn verhaal herkenden.

​

Wat het me wilde zeggen

Jaren later diende zich opnieuw een keuze aan waarover ik schrijf in mijn nieuwste boek Wat het me wilde zeggen. Anders van aard, maar minstens zo existentieel. 

 

Na een wonderlijke genezing van een knobbeltje in mijn borst besloot ik af te zien van preventieve bestraling. Waarom behandelen wat er niet meer was? Mijn arts adviseerde met klem om het wel te doen en vond mijn besluit beangstigend.
Nog nooit was mijn vertrouwen in mijn intuïtie zo op de proef gesteld. Het werd het begin van een diep zelfonderzoek:

Hoe vind je je innerlijk kompas terug als de twijfel zo hard toeslaat?

​

Ik spreek er met artsen, sjamanen, traumatherapeuten en onderzoekers over.
En leg deze kennis naast mijn eigen ervaringen met trauma, intuïtie en heling.

 

Vertrouwen op je intuïtie

Als kind voelde ik al dat er meer was.
Een subtiele laag onder de oppervlakte, die zich niet liet uitleggen, maar wel ervaren. In de natuur werd dat voelbaar als een subtiele energie.
Ik leerde ermee werken dankzij een bevriende sjamaan op Hawaï. Maar vooral leerde ik voelen hoe het in en door me heen stroomt. Dat voelen is geen vaag begrip. Het is concreet, richtinggevend en te trainen. In mijn werk breng ik dat terug naar de praktijk. Ik help mensen herkennen waar het stokt, waar ze zichzelf zijn kwijtgeraakt. Om weer te vertrouwen op wat hen wordt ingegeven zodra ze echt gaan luisteren. En om achter de keuzes te staan die ze te maken hebben — zodat ze trouw kunnen blijven aan zichzelf, zonder zich te laten leiden door het oordeel van anderen.

​

Mijn missie

Ik geloof dat je jezelf serieus mag nemen.

Dat je mag luisteren naar wat je voelt — juist wanneer het spannend wordt.
En dat het soms nodig is om andere keuzes te maken, juist omdat je voelt dat je niet anders kunt.

Bewust leren voelen is de sleutel tot je diepe weten.