Onverklaarbare waarneming niet zo mystiek?

Toen ik een tijd op Hawaï woonde, begon ik mij steeds vaker vragen te stellen: hoe zit het eigenlijk met de onverklaarbare energieën die ik hier zie? Hoe ontstaan ze en waar komen ze vandaan?

Op Big Island gebeurde namelijk iets wat ik, tien jaar later, nog steeds niet helemaal kan plaatsen.

Vanaf het moment dat ik daar aankwam, stapte ik een wereld binnen die doordrenkt was van verhalen. Oude legendes die al generaties worden doorgegeven, maar ook heel actuele overtuigingen over de vuurgodin die op het eiland leeft. Voor veel mensen is zij geen mythe, maar een levende kracht: voelbaar in lavastromen, rookpluimen en het voortdurende proces van vernietiging en schepping.

Mensen voerden rituelen uit om haar energie te eren. Ze spraken over haar alsof je haar werkelijk kon ontmoeten, als je je ervoor openstelde.

Ik kwam ook terecht in dat collectieve verhaal.

Mensen om mij heen zeiden dat ze haar zagen en hoorden. In eerste instantie luisterde ik nieuwsgierig, een beetje op afstand. Maar na verloop van tijd begon er iets vreemds te gebeuren: ik begon haar ook te zien en te horen.

Alsof ik energetisch afstemde op een zender die daar al eeuwenlang uitzendt. Ik kreeg visioenen over mijn toekomst: dat ik twee kinderen zou krijgen — eerst een meisje, daarna een jongen — en dat mijn boek, dat ik toen nog niet eens geschreven had, veel mensen zou raken.

Soms leek het alsof tijd daar niet lineair was. Alsof ik een glimp opving van een blauwdruk die al bestond.

Achteraf vraag ik me af: stemde ik af op een collectief veld van verhalen en verwachtingen? Of bestaat er daadwerkelijk een subtiele energie die we normaal niet waarnemen, tenzij we ons ervoor openen?

De moderne wetenschap begint steeds meer te erkennen dat de werkelijkheid minder vast is dan we lang hebben gedacht. In de kwantumfysica blijkt dat materie in essentie energie is — en dat waarneming invloed kan hebben op hoe die energie zich gedraagt. Einstein vatte het samen in zijn beroemde formule: E = mc².

Filosoof Bernardo Kastrup beschrijft iets vergelijkbaars: dat ons bewustzijn misschien niet uit materie ontstaat, maar onderdeel is van een groter bewustzijnsveld.

Opmerkelijk genoeg komen oude natuurreligies en moderne wetenschap hier op een vergelijkbaar punt uit: dat alles met elkaar verbonden is.

Misschien is energie uiteindelijk helemaal niet zo mysterieus. Misschien is het iets heel natuurlijks waar wij verder van af zijn gaan staan.

Ik hoop dat we dat weer gaan omarmen: de kennis waar we toegang toe hebben als we ons ervoor open durven stellen. Dat begint met nieuwsgierig zijn en vragen stellen. Oh.. dan gaat er een wereld open die net zo exotisch en krachtig is als op Hawaï. Dat weet ik inmiddels wel.

<De lessen die ik daar leerde, schreef ik op in mijn boeken en deel ik ook regelmatig op mijn website. Ken je ze al?>