Meditatie: luisteren naar wat je lichaam je wil vertellen

Ga rustig zitten of liggen op een plek waar je even niet gestoord wordt en sluit zachtjes je ogen, terwijl je je aandacht langzaam naar je ademhaling brengt en een paar keer rustig inademt door je neus en weer uitademt door je mond, zonder iets te hoeven veranderen aan hoe je adem gaat, alleen maar door hem te

volgen zoals hij vanzelf komt en gaat.

Voel ondertussen hoe je lichaam rust op de plek waar je zit of ligt, hoe je gedragen wordt door de stoel, de grond of het bed, en laat je schouders, je gezicht en je handen een beetje zachter worden terwijl je hier simpelweg aanwezig bent.

Breng nu rustig je aandacht naar een emotie die op dit moment ergens in je leeft, misschien boosheid, misschien angst, misschien verdriet, spanning of onrust, of misschien een gevoel dat je nog niet helemaal kunt benoemen, en laat die emotie er zijn zonder haar weg te duwen of te analyseren.

Vraag jezelf vervolgens heel rustig af waar je deze emotie in je lichaam voelt, en neem de tijd om te ontdekken waar die plek zich bevindt, misschien in je buik, in je borst, in je keel, in je schouders of ergens anders in je lichaam waar je een bepaalde sensatie opmerkt.

Wanneer je de plek hebt gevonden, richt daar dan zacht je aandacht op en blijf er een moment bij, zonder te proberen het gevoel te veranderen of op te lossen, maar door simpelweg te voelen wat er fysiek aanwezig is, misschien druk, warmte, kou, spanning, tinteling of beweging.

Gedachten kunnen ondertussen voorbij komen, misschien gedachten over waarom dit gevoel er is of wat het betekent, maar je hoeft daar niets mee te doen; je kunt ze opmerken en ze weer laten voorbij drijven, alsof ze wolken zijn die langzaam door de lucht bewegen.

Adem nu rustig en iets dieper in, en stel je voor dat je adem als een zachte stroom door je lichaam naar de plek gaat waar je de emotie voelt, alsof de adem daar ruimte maakt en het gebied voorzichtig aanraakt.

Blijf zo een paar keer ademen, elke inademing zacht naar die plek toe en elke uitademing weer loslatend, terwijl je blijft voelen wat er in je lichaam gebeurt.

Misschien merk je dat er iets verandert, dat het gevoel zachter wordt of verschuift, misschien wordt het juist duidelijker of blijft het precies zoals het was, en alles wat er gebeurt is goed.

Vraag jezelf na een tijdje rustig af of het gevoel er nog is en hoe het nu voelt, en laat het er helemaal zijn zoals het is, terwijl je in stilte tegen jezelf kunt zeggen dat het oké is dat dit er is en dat je er even bij blijft.

Blijf ondertussen ademen naar de plek in je lichaam en blijf aanwezig bij wat je voelt, zonder te proberen iets te forceren.

Wanneer je er een tijdje mee hebt gezeten, kun je zachtjes aan die plek in je lichaam vragen of het je misschien iets wil zeggen, terwijl je open blijft voor wat er eventueel in je opkomt.

Misschien verschijnt er een beeld, een woord, een herinnering of een inzicht, maar misschien komt er ook niets, en ook dat is helemaal goed, want het antwoord kan altijd nog later komen.

Blijf nog een paar ademhalingen rustig bij deze plek in je lichaam, laat gedachten opnieuw voorbijgaan en voel hoe je lichaam ademt.

Laat daarna je ademhaling weer vanzelf gaan en breng je aandacht langzaam terug naar je hele lichaam, naar de ruimte om je heen en naar de plek waar je zit of ligt.

Beweeg dan langzaam je vingers en je tenen en open, wanneer het voor jou goed voelt, rustig je ogen, terwijl je nog even de tijd neemt om na te voelen voordat je verdergaat met je dag.

Je kunt deze tekst inspreken met je eigen stem en hem gebruiken als een persoonlijke meditatie die je op elk moment voor jezelf kunt afspelen, zodat je steeds weer even kunt terugkeren naar de plek in je lichaam waar gevoelens zich laten zien en waar aandacht en adem ruimte kunnen geven aan wat er in je leeft.

Ik hoor heel graag wat je ervaring was.